Біреудің пұлын санаудан аулақпыз. Алайда қара суды қайнатып ішіп отырмыз дейтін елдің әлеуметтік тұрғыда екінші сипатын көріп көңіліміз бұзылды. Үрерге итіміз, сығарға битіміз жоқ деген аяқтыға жол, тілдіге сөз бермейтін қала халқы 8 наурыз — халықаралық әйелдері күні басқаша бет алды.
Қаламызда бірнеше жерде гүл сататын дүкендер ашылған. Бұрын ойлайтын едік, қазаққа тән емес гүл сыйлау ғұрпын кім ұстана қояды. Бұл гүл дүкендері қалай күн көреді екен деп. Жоқ, сөйтсек біздің ер азаматтарымыз джентілмен екен. Нәзікжандылардың көңілін гүл сыйлап тауып жүргенге ұқсайды.
Қыз-келіншектер мерекесіне орай сол гүл сататын дүкендердің біреріне бас сұғып, ұйымдастырушыларынан сыр тартқан болатынбыз. Гүл шоқтары қолға тигізбей өтіп жатыр екен. Көбінесе жас жігіттер болашақ жарлары, орта жастағылар әйелдеріне деп сұрайды екен. Сонымен қатар бір тал гүлдерге мекемелер көп тапсырыс береді екен. Қарындасына, апасына және анасына гүл іздеп келетіндер өте аз дейді. Бұл ақпаратты марқұм әжем естіген «Өңкей қатынқұмар мәжігүндер» дер еді ау.
Осы мереке қарсаңында бір ғана гүл сататын дүкенде 5-8 мың теңге аралығындағы гүл шоқтарының 2 мыңға жуығы өтіпті, 1-3 тал ғана гүл шоғынан 3 мыңға тартасы саудаға түсіпті. Құтыға отырғызылған үй гүлдерінің 400 -дейі сатылған.
Наурыз айының 6-7-8-9 күндері қаламыздағы көптеген мейрамханалар мен кафелерді аралап шықтық. Бос орын деген жоқ. Алдын ала тапсырыс беріп, ақыларын төлеп қойыпты. Құлпырған әйел аналар мен гүл құшақтап кіріп жатқан ер азаматтар. Қарап тұрып көзің сүйсінеді ау бір. Әйелге, анаға, қыз баласына деген біздің ер азаматтардың құрметі қандай десеңші. Ештеңеден аянып жатқан жоқ. Бірақ, шешем айтушы еді, гүл алғанша шәй, болмаса екі келі ет алмайсың ба асып жер ек деп. Осылайша құр шашылғанша есіл ақшаға ас алмай ма дедік ішімізден.
Бұл көріністі көріп тұрып халықта ақша көп екен-ау, той-тойлап, дәлдулеп жүруге қаражаты жетіп артылуда екен ғой шүкір деп қуандық. Қуандық та әлем желідегі «Қазір бәрі қымбатшылық, айлығымыз айлыққа жетпейді, қарыздан қарызға кіріп әбден титықтадық» деген зарын оқып шошып кеттік. Сонда қалай, өтірік зарлаймыз ба, әлде әйелдерімізге жағу үшін жанымызды қинап ақша шығындаймыз ба.
Бұған баға беруді халықтың өзіне қалдырайық. Сыйласа – анасы мен әйелі, қинаса – өз жаны. Бірақ, 9-10 наурыз күндері қоқыс жәшіктерінде толып жатқан букет-букет гүлдерді көрдік. Есіл кеткен қып қызыл ақшалар-ай.
Ирина Ақмырзаева
